نگاهی اجمالی به کتاب“ در این داستان جذاب و منسجم که یادآور رمان‌های آگاتا کریستی است، لوبلک‌لاک، خبرنگار نویسنده مجله سفر، ماموریتی کم‌نظیر نصیبش می‌شود: مسافرتی یک‌هفته‌ای با کشتی تفریحی لوکسی که تنها چند کابین دارد. آسمان صاف است، آب آرام و میهمانان خاص و خوش‌پوش کشتی سرمست از آغاز سفرشان با آن کشتی اختصاصی در دریای دل انگیز شمال.اما روزهای هفته که می‌گذرد، بادهای سردی عرشه کشتی را شلاق می‌زنند، آسمان خاکستری می‌شود و لو چیزی می‌بیند که آن را فقط می‌توان کابوسی عجیب تلقی کرد ... ”
نگاهی اجمالی به کتاب“ استیو چندلر در این کتاب به خوانندگان تأکید می‌کند که باید مالک زندگی خود باشید نه قربانی شرایط.
بسیاری از ما در پیله‌ای از شخصیت زندگی می‌کنیم و گمان می‌کنیم نمی‌توانیم از آن خارج شویم. ما داستان‌هایی درباره شخصیتمان به خودمان می‌گوییم ولی در اعماق وجودمان می‌دانیم که ورای این شخصیت هستیم. با این حال بیشتر ما همه زندگی‌مان را درون شخصیت‌هایمان حبس می‌کنیم و هیچ‌وقت نمی‌دانیم که می‌توانیم این پیله را ترک کنیم. ما قربانی محدودیت‌هایی هستیم که خودمان ایجادشان کرده‌ایم. هر روز صبح به دنیایی تیره و تاریک چشم باز می‌کنیم. مشکلات بسیار زیادی دور ما حلقه زده‌اند؛ تقریباً هیچ پرتوی نوری وجود ندارد. فشار آوردن به دیواره درونی پیله بیهوده به نظر می‌رسد. چرا به خودم زحمت بدهم؟ من همینی‌ام که هستم.
افرادی که یاد می‌گیرند خودشان را دوباره بسازند دیگر قربانی نیستند. ”