خاطرات خون آشام- بیدارینویسنده: محمد حسینی مقدم

“ النا گیلبرت یکی از سه شخصیت اصلی رمان بیداری ، اولین رمان مجموعه‌ی خاطرات خون‌آشام است. او سال آخر دبیرستان خود را می‌گذارند و با همکلاسی‌اش کارولین بر سر رسیدن به جایگاه محبوب‌ترین دختر مدرسه رقابت می‌کند. اما ورود یک پسر خارجی مرموز به‌نام استفن به مدرسه، هدف گیلبرت را تغییر می‌دهد. او حالا می‌خواهد قلب استفن را از آن خود کند. گیلبرت عادت دارد هر چیزی را که می‌خواهد به دست آورد؛ خواه آن یک چیز یک وسیله‌ی شخصی باشد و خواه قلب یکی از پسران مدرسه. اما استفن در برابر تلاش‌های گیلبرت مقاوت می‌کند. اتفاقی که تا کنون سابقه نداشته است. تا پیش از این همه می‌خواستند با النا گیلبرت باشند. کافی بود او یک چراغ سبز به پسرها نشان بدهد تا آن‌ها زندگی‌شان را وقف او کنند. اما حالا برای اولین بار است که پسری در برابر او مقاومت می‌کند. و این موضوع گیلبرت را تا سرحد جنون آشفته کرده است. زیرا نمی‌تواند بفهمد که چرا استفن او را پس می‌زند. استفن اهل ایتالیاست؛ اما نه مثل هر ایتالیایی دیگری. او اهل ایتالیای قرن چهاردهم میلادی است! با نگاهی به عنوان کتاب، می‌توانید حدس بزنید که داستان از چه قرار است: بله، استفن یک خون‌آشام است. ”

خاطرات پس از مرگ براس کوباسنویسنده: ماشادو دآسیس

“ معرفی کتاب خاطرات پس از مرگ براس کوباس ژواکیم ماریا ماشادو د آسیس (1908- 1839)، نویسنده برجسته برزیلی است. «خاطرات پس از مرگ براس کوباس» این‌گونه آغاز می‌شود: «من نویسنده‌ای فقید هستم اما نه به معنای آدمی که چیزی نوشته و حالا مرده بلکه به معنای آدمی که مرده و حالا دارد می‌نویسد». د آسیس، در ابتدا تصمیم می‌گیرد براس کوباس ماجرای خود را از مرگ خویش آغاز کند و از آخر به اول روایت کند. ماشادو د آسیس با این تمهید هشیارانه و بی‌مانند راوی این زندگی‌نامه را آزاد می‌گذارد تا فارغ از دغدغه‌های آدمی زنده، زندگی خود را روایت کند و روایت این زندگی فرصتی می‌شود تا نویسنده تیزبین و متفکر با زبانی آمیخته به طنزی شکاکانه زیر و بم وجود آدمی، عواطف و هیجانات، بلندپروازی‌ها و شکست‌ها و پیروزی‌های او را از کودکی تا دم مرگ پیش روی ما بگذارد و پرسش‌هایی ناگزیر را در ذهن‌مان بیدار کند. د آسیس با گذشتن از رومانتیسم و ناتورالیسم، راهی خاص برگزید و این راهی ا‌ست که در ادبیات جهان به نام خود او شناخته شده؛ هرچند تاثیر نویسندگانی چون لارنس استرن و زاویر دْ مستر بر آن انکارناپذیر است. برخی منتقدان سبک او را رئالیسم روانکاوانه نام نهاده‌اند. داستان‌های ماشادو روایتی است طنزآمیز، آکنده از تمسخر، شکاکانه و در عین حال با این تعمد که ماهیت داستانی روایت را به خواننده گوشزد کند. دنیای ماشادو سرشار از ابهام و عدم قطعیت است. در «خاطرات پس از مرگ براس کوباس»، راوی مرده ‌است و فارغ از داوری زندگان و از جایگاهی فراتر از ایشان زندگی خود را روایت می‌کند. ”