نگاهی اجمالی به کتاب“ اگر به دنبال آرامش میگردید اما در دنیای پرشتاب امروزی اثری از آن پیدا نمیکنید، وقت آن رسیده تا سری به کتاب صوتی درد همیشه راه را نشان میدهد بزنید و بگذارید هاکان منگوچ به شما بیاموزد که چطور از دردهایتان راهی به نور و آگاهی پیدا کنید. شاهکلید آرامش همیشگی اینجاست و مولانا قرنها پیش آن را برایتان به یادگار گذاشته. «نینامه» یا همان 18 بیت نخست مثنوی معنوی، راه رسیدن به خوشبختی حقیقی را برایتان روشن میکند.
مثنوی معنوی مانند سایر آثار مولانا نهتنها با گذشت زمان بیارزش نشده، بلکه بر ارزش آن افزوده شده است. انسانشناسها، فیلسوفان، عالمان ادیان و عرفان و... سالهاست که از آموزههای مولوی بهره میبرند. هاکان منگوچ در کتاب صوتی درد همیشه راه را نشان میدهد به شما ثابت میکند که روانشناسان و در حقیقت تمامی مشتاقان خوشبختی نیز به حکمتهای مولانا نیازمندند. ”
نگاهی اجمالی به کتاب“ معرفی کتاب خاطرات پس از مرگ براس کوباس
ژواکیم ماریا ماشادو د آسیس (1908- 1839)، نویسنده برجسته برزیلی است.
«خاطرات پس از مرگ براس کوباس» اینگونه آغاز میشود: «من نویسندهای فقید هستم اما نه به معنای آدمی که چیزی نوشته و حالا مرده بلکه به معنای آدمی که مرده و حالا دارد مینویسد».
د آسیس، در ابتدا تصمیم میگیرد براس کوباس ماجرای خود را از مرگ خویش آغاز کند و از آخر به اول روایت کند.
ماشادو د آسیس با این تمهید هشیارانه و بیمانند راوی این زندگینامه را آزاد میگذارد تا فارغ از دغدغههای آدمی زنده، زندگی خود را روایت کند و روایت این زندگی فرصتی میشود تا نویسنده تیزبین و متفکر با زبانی آمیخته به طنزی شکاکانه زیر و بم وجود آدمی، عواطف و هیجانات، بلندپروازیها و شکستها و پیروزیهای او را از کودکی تا دم مرگ پیش روی ما بگذارد و پرسشهایی ناگزیر را در ذهنمان بیدار کند.
د آسیس با گذشتن از رومانتیسم و ناتورالیسم، راهی خاص برگزید و این راهی است که در ادبیات جهان به نام خود او شناخته شده؛ هرچند تاثیر نویسندگانی چون لارنس استرن و زاویر دْ مستر بر آن انکارناپذیر است. برخی منتقدان سبک او را رئالیسم روانکاوانه نام نهادهاند. داستانهای ماشادو روایتی است طنزآمیز، آکنده از تمسخر، شکاکانه و در عین حال با این تعمد که ماهیت داستانی روایت را به خواننده گوشزد کند.
دنیای ماشادو سرشار از ابهام و عدم قطعیت است.
در «خاطرات پس از مرگ براس کوباس»، راوی مرده است و فارغ از داوری زندگان و از جایگاهی فراتر از ایشان زندگی خود را روایت میکند. ”