مردی که خودش را تا کردنویسنده: دیوید جرولد

“ دیوید جرولد تمام داستان را در قالب دوم شخص می‌نویسد، بدون آنکه خواننده را به‌طور مستقیم در جریان موضوع بگذارد. نکته دیگر اینکه در این اثر، قهرمان یا نقش اول ندارد.خواننده از همان ابتدا دچار تناقضاتی می‌شود و به‌طور ناخودآگاه وادار می‌شود جای خالی موجود در شیوه‌ی روایی داستان را پر کند و به این ترتیب او که در عمل انجام شده قرارا گرفته، هم به جای راوی و هم به جای قهرمان داستان ناگزیر از ایفای نقش می‌شود. ”

هرگز هرگزنویسنده: کالین هوور

“ چارلیز واین‌وود و سیلاس نش، از زمانی که یاد گرفتند راه بروند، بهترین دوست هم بودند. از سن چهارده‌سالگی عاشق هم شدند. امااز امروز صبح... کاملاً با یکدیگر غریبه هستند. اولین خاطرات‌شان، اولین دعوایشان و اولین لحظه‌ای که عاشق یکدیگر شدند... همه‌چیز را فراموش کرده‌اند. چارلیز و سیلاس باید باهم پرده از اتفاقی که برایشان افتاده است بردارند و دلیلش را بفهمند؛ اما هرچه بیشتر پیش می‌روند و بیشتر در مورد خوشان می‌فهمند... بیشتر برایشان این سؤال پیش می‌آید که چرا از همان ابتدا، رابطه‌شان را باهم شروع کردند؟ چارلی هرکاری می‌کند تا فراموش کند و سیلاس هرکاری می‌کند تا به‌یاد آورد... ”